Kallemoeie Beernem 2018

Triatlon

Zondag 9 Juni 2018, Kallemoeie 1/4e triatlon Beernem

 

Kallemoeie is een dorpsfiguur en beschermd Erfgoed, het is een Reuzin die leefde omstreeks 1800-1900. Kallemoeie werd gezien als een boze heks en woonde op het Eiland Rond het kanaal van Beernem. Ze hield zich vooral bezig met het bang maken van jonge vrijertjes die eenzame plekjes opzochten. (ze was dus de old-skool anticonceptie of zoiets) En geef toe de looks heeft ze zeker mee. Geknipt voor de job!

Kallemoeie, reuzin Beernem

Goed met deze gedachte kan het niet anders dan een heerlijk verhaal worden.

De meeste verhalen beginnen met een doel. Kallemoeie Beernem werd mijn 1e doel van 2018. Vol enthousiasme gestart met de trainingen. Zwemmen, fietsen, lopen en dit dag na dag, week na week, maand na maand. Volhoudend, volhardend en koppig maar ook met enthousiasme, leuke vrienden en hier een daar een trainingsreisje. Sluimerend kwam Kallemoeie dichterbij…

Wat kon ik verwachten van die Kallemoeie? Eerlijk, ze maakte me toch wat bang. Zou het zwemmen lukken? Hoe zat dat ook alweer met dat overzwemmen? Kallemoeie spookte door mijn hoofd.

Plan voor de wedstrijd: zwemmen = ondergaan, fietsen = boren voor dood, lopen = restgroep, verwachting gesteld op 2u30′. Dit leek mij een realistisch plan en SMART geformuleerd.

De fiets was tip-top in orde. Onder het motto: “als ik niet snel ben, dan ziet mijn ne velo der toch snel uit”

 

                       

Dag van de wedstrijd. Heerlijk ontbijt “pasta”, heerlijk middagmaal “pasta”, heerlijke snack voor het zwemmen “gel”.  We waren ruim op tijd aanwezig omdat A-Bloc de technische ondersteuning deed op het event. En als side- kick vond ik het best fijn om vroeg aanwezig te zijn. Eerlijk… Kallemoeie begon me al wat schrik aan te jagen en in gezelschap van anderen lukt het net iets beter de stress te verbergen.
Plots tikte het horloge richting 13.00u.
Vrouwen onder elkaar nog even alles overlopen. #controlefreak modus ON. Innovatief zoals wij vrouwen zijn, nog snel even tips uitwisselen waardoor we last minute allerlei plannen veranderen. Zo nam ik last minute het besluit de tri-functie op mijn horloge te testen. Niet SMART geformuleerde doelstelling maar goed. “Let the beast Go”
13.25u briefing – Te laat
13.27u net op tijd in het water. Snel even afspraken maken met de dames rondom mij dat we elkaar niet afkloppen, bril, horloge,…
13.30u START
Geen tijd om te denken, ademen om de twee slagen en voorwaarts kijken, and again, and again,…
Mijn perceptie van de feiten zwom ik achteraan de groep, dus rustig blijven ademen en de mantra herhalen ” uitduwen, adem, uitduwen, adem,…)
De brug kwam in zicht. Even dizzy op het trapje klauteren, mijn beste verzopen puppy look naar de helpers opzetten… en opnieuw focus herplaatsen. FUCK!! Die horloge “hoe werkte dat spul alweer”…
Badmuts en bril onderweg naar de wisselzone verloren. Ook een nieuwe trucje die ik even ging toepassen “iets met afdoen en in je mouw laten zitten”.
Zwemtijd 15′, tempo 1.3O/100m
Fietsen = Boren!
Mijn mean machine uit de wisselstal gehaald en vertrokken. Nog even klooien met de tri-functie en trappen.
Het advies was: “het mag wel wat branden in de benen” Focus houden!
Even voelde ik me een “echte”, ‘T zal ook wel aan de velo gelegen hebben maar bon. Ik voelde me goed en zette naar mijn kunnen en gevoel dan ook een mooie tijd neer.
40km boren aan gemiddeld tempo van 36,25km/u (niet stayer)
 
Volgende wissel = opnieuw wat geklooi met de horloge.
Ergens in de verte hoorde ik een vertrouwde stem met enige verwondering roepen: “hé, je bent wel echt goed bezig”.
Lopen = restgroep.
Niet mijn favoriete onderdeel en ook niet mijn beste en waarschijnlijk hangt het ene met ander vast maar waar werk je dan best aan?
De vele supporters onderweg maakten er toch een feest van. De mentale mantra deed zijn werk niet. Kallemoeie fluisterde me zachtjes toe: “vertraag maar wat”. Maar de vele supporters gaven me andere signalen. Goed mantra: “je hebt geen kramp, moet niet kotsen en er beweegt nog lucht van je mond naar je longen”. Niet vertragen, of toch wel,… het spelletje van de laatste 10km.
Looponderdeel afgewerkt aan 12,45km/u.
Kallemoeie – Becky : 0-1 in een tijd van 2u17′, 12e dame (en er deden er 80 mee, ook niet onbelangrijk), 4e van mijn age-group.
                                  
Evaluatie sinds start 2016 (1e triatlon Veloopzwem, De Haan)
zwemt 30 sec. sneller/100m
Fietst 10km/u sneller
Loopt 2,8km/u sneller
                                                         Look in the Mirror, That’s your Competition

 

 

 

 

 

Geef een reactie